Je bent moe.
Maar stoppen lukt niet.
Je hoofd blijft doorgaan…
terwijl je lichaam al langer ‘stop’ zegt.
Misschien voel je het al een tijd.
In je nek. Je schouders.
Of die onrust in je lijf die maar niet weggaat.
Je probeert het te begrijpen.
Maar je komt er niet uit.
Langzaam raak je jezelf een beetje kwijt.
En je weet:
zo wil ik niet verder.
Voelt dit herkenbaar?
♥ Je bent moe. Maar je gaat toch door.
♥ Je lichaam geeft signalen. Spanning, pijn, onrust... Maar je schuift het voor je uit.
♥
Je hoofd blijft maar doorgaan.
Zelfs als je in bed ligt.
♥ Je probeert het te begrijpen. Te verklaren. Maar je komt er niet uit.
♥ Misschien zeg je tegen jezelf dat het wel meevalt. Maar zo voelt het niet.
♥ En diep van binnen voel je: dit klopt niet meer.
Hoe lang ga je nog zo door?
Je voelt al een tijd dat het niet meer werkt.
Dat doorgaan je niet verder helpt.
Toch blijf je het proberen.
Omdat je niet goed weet wat je anders kunt doen.
Of omdat je denkt dat het vanzelf wel overgaat.
Maar je lichaam blijft signalen geven.
En die worden vaak niet minder… maar sterker.
Totdat het moment komt
dat je niet meer om jezelf heen kunt.
Waarom ik nu doe wat ik doe
Ik weet hoe het voelt om door te blijven gaan.
Ook als je lichaam al lang aangeeft dat het te veel is.
Om signalen te negeren…
omdat je denkt dat het wel weer overgaat.
Tot het niet meer overgaat.
Mijn lichaam liet me niet meer doorgaan.
En juist daar begon de verandering.
Wat ik toen leerde, gebruik ik nu
om jou te helpen weer rust te vinden in je hoofd
en ontspanning in je lichaam.
Je hoeft niet eerst vast te lopen
om te voelen dat het anders mag.
Je hoeft hier niet alleen doorheen.
Er zijn manieren om weer rust te voelen.
Om te begrijpen wat je lichaam je probeert te vertellen.
Op een manier die rustig is.
Duidelijk.
Op jouw tempo.
Misschien voel je een kleine ja.
Niet heel duidelijk.
Maar wel genoeg om te weten: zo wil ik niet verder.
Je hoeft het niet zeker te weten.
Alleen te voelen dat het anders mag.
