Altijd moe, ook na het slapen? Sta eens stil bij wat je merkt

De wekker gaat.

Je hebt toch echt genoeg uren in bed gelegen. Misschien ben je zelfs op tijd naar bed gegaan omdat je de laatste tijd zo moe bent.

En toch voelt opstaan zwaar.

Je zou het liefst de dekens nog een keer over je heen trekken. Niet omdat je geen zin hebt in de dag, maar omdat het voelt alsof je lichaam nog helemaal niet klaar is om te beginnen.

Dus sta je op.

Douchen. Aankleden. Koffie. Ontbijt. En gaan.

Na een tijdje kom je meestal wel op gang.

Maar echt uitgerust?

Nee.

Misschien herken je dat je altijd moe bent, ook na het slapen. Je probeert eerder naar bed te gaan of in het weekend wat langer te slapen, maar het gevoel dat je echt bent bijgekomen blijft uit.

Dan is het logisch dat je jezelf afvraagt: waarom ben ik toch zo moe?

Zet daar eens een andere vraag naast:

Hoe ziet mijn rust er eigenlijk uit?

Je slaapt, maar voel je je ook uitgerust?

Slapen en je uitgerust voelen lijken hetzelfde.

Toch kun je genoeg uren in bed liggen en 's ochtends nog steeds het gevoel hebben dat je niet bent bijgekomen.

Misschien werd je een paar keer wakker. Misschien was je hoofd nog bezig toen je naar bed ging. Of je sliep wel, maar werd wakker met hetzelfde volle gevoel waarmee je de dag ervoor eindigde.

En dan begint de volgende dag alweer.

Je doet wat er gedaan moet worden. Je komt op gang en voor je het weet zit je weer midden in werken, zorgen, regelen en alles wat tussendoor nog aandacht vraagt.

Tot je 's avonds opnieuw moe op de bank zit.

Rust is meer dan slapen

Als je moe bent, lijkt meer slapen een logische oplossing.

En soms is een goede nacht precies wat je nodig hebt.

Maar kijk ook eens naar de rest van je dag.

Hoeveel momenten zijn er waarop er werkelijk even niets van je hoeft?

Niet werken.

Niet zorgen.

Niet regelen.

Niet reageren op een bericht.

Niet alvast nadenken over wat straks moet.

Misschien zit je 's avonds op de bank en denk je dat je eindelijk kunt ontspannen, maar ondertussen kijk je televisie, zit je op je telefoon en beantwoord je nog even een appje.

Je lichaam zit.

Je aandacht blijft bezig.

Of je hebt eindelijk een vrije middag en gebruikt die om boodschappen te doen, het huis op te ruimen en alles af te werken waar je de rest van de week niet aan toe bent gekomen.

Aan het einde van de middag heb je veel gedaan.

Maar ben je ook bijgekomen?

Misschien zit daar wel een verschil waar je normaal niet zo bij stilstaat.

Moe zijn merk je niet alleen wanneer je wakker wordt

Vermoeidheid zit niet alleen in dat eerste moment waarop de wekker gaat.

Je kunt het gedurende de dag ook op andere manieren merken.

Misschien heb je minder zin om iets af te spreken. Niet omdat je die persoon niet wilt zien, maar omdat je bij de gedachte alleen al denkt: pfff, ook dat nog.

Je kunt minder hebben. Een geluid, een vraag of iets wat je anders nauwelijks opmerkt, irriteert je ineens enorm.

Je komt thuis en wilt het liefst dat niemand meer iets van je vraagt.

Of je kijkt uit naar je vrije dag, niet omdat je zin hebt om iets leuks te doen, maar vooral omdat je eindelijk kunt bijkomen.

En misschien vertel je jezelf ondertussen:

Het is gewoon een drukke week.

Volgende week wordt het rustiger.

Na dit project heb ik weer meer ruimte.

In het weekend slaap ik wel bij.

Dat kan natuurlijk zo zijn.

Maar wat als je dit inmiddels al weken of maanden tegen jezelf zegt?

Vermoeidheid kan heel gewoon gaan voelen

Als je langere tijd moe bent, kun je eraan wennen.

De ochtend is even doorbijten. Halverwege de dag komt de dip. 's Avonds heb je weinig meer over.

En dus pas je je aan.

Nog een kop koffie.

Die afspraak toch maar afzeggen.

In het weekend wat langer in bed blijven.

Op zondag niet te veel plannen, want maandag begint alles weer.

Je vindt manieren om door te gaan.

En juist daardoor kun je bijna vergeten om jezelf af te vragen hoe het eigenlijk met je gaat.

Want je redt het toch?

Je staat op. Je werkt. Je zorgt. Je regelt.

Maar dat je het allemaal nog doet, zegt niet automatisch iets over hoeveel energie het je kost.

Je hoeft niet meteen te weten waarom je moe bent

Wanneer iets vervelend is, willen we graag weten waar het vandaan komt.

Dus misschien vraag je jezelf af:

Waarom ben ik zo moe?

Waarom word ik niet uitgerust wakker?

Waarom heb ik zo weinig energie?

Maar naast de vraag waarom je moe bent, kun je ook eens kijken naar wanneer je die vermoeidheid merkt.

Niet om zelf een verklaring te bedenken.

Gewoon om te observeren wat er gedurende je dag gebeurt.

Wanneer merk jij je vermoeidheid?

Probeer de komende dagen eens niet alleen te registreren dát je moe bent.

Kijk ook naar de momenten waarop je het merkt.

Is dat meteen wanneer je wakker wordt?

Heb je aan het einde van de middag nergens meer energie voor?

Voel je je na bepaalde bezigheden of afspraken leger?

Zijn er momenten waarop je juist meer rust of energie voelt?

Kijk ook naar die laatste momenten.

Waar ben je dan?

Wat ben je aan het doen?

Wat doe je op dat moment juist níét?

Je hoeft daar geen conclusie uit te trekken.

Begin klein en stel jezelf af en toe deze drie vragen:

Hoe voel ik me op dit moment?

Wanneer heb ik vandaag de minste energie?

Wanneer voel ik juist meer rust of energie?

Misschien valt je na een paar dagen iets op.

Misschien ook niet.

Het gaat er niet om dat je ineens precies weet waarom je moe bent.

Je oefent vooral om niet automatisch aan je vermoeidheid voorbij te gaan.

Misschien vraagt moe zijn niet alleen om meer slaap

Als je moe bent, is het verleidelijk om vooral te kijken naar hoeveel uur je hebt geslapen.

Maar misschien mag je ook naar je dagen kijken.

Hoeveel ben je aan het regelen?

Wanneer hoeft er werkelijk even niets?

Wat gebeurt er in je hoofd wanneer je probeert uit te rusten?

En wanneer voel je dat je wél even bijkomt?

Je hoeft niet meteen iets op te lossen.

Begin met opmerken.

Want wanneer moe zijn zo gewoon is geworden dat je er automatisch mee doorgaat, kan het interessant zijn om eens stil te staan bij wat je lichaam je gedurende de dag laat merken.

Ben je niet alleen moe, maar merk je ook dat je moeilijk kunt stoppen en zelfs op rustige momenten niet echt tot rust komt? Lees dan verder: Moe en niet tot rust kunnen komen? Hoe lang ga je nog zo door?